Turzyca ceglasta (Carex testacea)
Turzyca ceglasta to wyjątkowa roślina pochodząca z Nowej Zelandii, która zdobyła serca ogrodników swoim niespotykanym ubarwieniem i niezwykle zwiewnym pokrojem. Tworzy ona gęste, fontannowe kępy złożone z bardzo cienkich, niemal nitkowatych liści, które mogą osiągać do 40–50 cm długości. To, co wyróżnia ten gatunek, to dynamiczna zmiana barw: liście są początkowo oliwkowozielone, ale pod wpływem słońca i niskich temperatur przybierają intensywne odcienie miedzi, pomarańczu i ceglastej czerwieni. Jest to roślina zimozielona, co oznacza, że jej ogniste kaskady zdobią ogród również w środku zimy, pięknie kontrastując ze śniegiem.
Jakie wymagania ma Turzyca ceglasta?
Aby w pełni cieszyć się jej unikalnym kolorem, należy zapewnić jej warunki zbliżone do naturalnych:
Światło: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu. To właśnie promienie słoneczne są niezbędne do tego, by liście „zapłonęły” miedzianym kolorem. W cieniu roślina pozostanie głównie zielona.
Podłoże: Preferuje gleby lekkie, przepuszczalne i umiarkowanie wilgotne. Bardzo ważne jest unikanie ciężkich, gliniastych ziem, w których zimą może zalegać woda – nadmiar wilgoci w okresie spoczynku to największe zagrożenie dla tego gatunku.
Mrozoodporność: W polskim klimacie uznaje się ją za roślinę o dostatecznej mrozoodporności, jednak w chłodniejszych regionach lub podczas bezśnieżnych zim warto okryć kępę stroiszem (gałązkami iglaków).
Idealne stanowisko dla Turzycy ceglastej
Dzięki swoim długim, przewieszającym się liściom, turzyca ceglasta najlepiej prezentuje się w miejscach, gdzie jej pokrój może zostać w pełni wyeksponowany. Idealnie nadaje się do:
Ogrodów żwirowych i skalnych: Jej miedziany odcień genialnie kontrastuje z jasnymi kamieniami.
Brzegów rabat i murków: Posadzona na podwyższeniu, tworzy efektowne „wypływające” kaskady liści.
Zestawień kolorystycznych: Tworzy niesamowity duet z roślinami o liściach niebieskich (jak kostrzewa 'Eisvogel’) lub fioletowych (jak szałwia omszona czy lawenda).
Pielęgnacja i odświeżanie
Jako roślina zimozielona, turzyca ceglasta nie wymaga radykalnego cięcia wiosną. Silne przycięcie przy ziemi może ją trwale osłabić lub sprawić, że będzie bardzo długo odrastać. Zamiast tego, wczesną wiosną wykonujemy zabieg „czesania” – dłonią w rękawicy usuwamy martwe, suche źdźbła. Jeśli końcówki liści po zimie są mocno wyschnięte, można je delikatnie skrócić nożycami, nadając kępie schludny wygląd.
Zastosowanie w kompozycjach doniczkowych
Turzyca ceglasta jest jedną z najlepszych roślin do całorocznych donic. Jej pomarańczowo-miedziane nitki świetnie komponują się z jesiennymi kwiatami (wrzosy, chryzantemy) oraz roślinami o srebrzystym ulistnieniu. Dzięki swojej odporności na wiatr i lekkie przesuszenie, jest niezawodną dekoracją tarasów i balkonów, wprowadzając do nich odrobinę „dzikiego”, naturalnego klimatu.
















