Chitalpa

Chitalpa taszkiencka pochodzi ze Stanów Zjednoczonych. Jest to mieszaniec surmii bigoniowej i wierzby pustynnej.

W Europie jest uprawiana jako roślina ozdobna. Można ją spotkać w ogrodach botanicznych, arboretach, ale także w ogrodach prywatnych.

Duży krzew lub niewielkie drzewo, o wysokości 4-10 m. Korona szerokości do 4 m, owalna lub spłaszczona, luźna, o nieco przewisających pędach.

Liście wąskoeliptyczne, do 15 cm długości, długo i ostro zakończone, wąskoklinowate u nasady, ciemnozielone, błyszczące. Kwiaty o średnicy 2-2,5 cm, podobne do kwiatów katalpy wielkokwiatowej, zebrane po 15-40 w duże, wydłużone i wyprostowane kwiatostany .

Pojedyncze kwiaty różowe z pofalowanym brzegiem, gardzielą żółtawą z różowymi paskami, pachnące i miododajne. Kwitnie od połowy czerwca do sierpnia. Wymaga gleb przeciętnych, przepuszczalnych, najlepiej piaszczystych, o odczynie zasadowym. Mała odporność na niskie temperatury. Polecana do cieplejszych rejonów kraju, do ogrodów przydomowych. Na zimę wymaga okrywania.